Skip to content

Biografia

Michał Zdunik - zdjęcieMichał Zdunik (ur. 1990) – ukończył filologię polską (studia magisterskie) na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy o autorskiej koncepcji polskiego dramatu postsakralnego. Swoje badania kontynuuje na tym samym wydziale na studiach doktoranckich, a także studiuje reżyserię na Akademii Teatralnej im. A.  Zelwerowicza.

W 2010 roku, w 7-8 numerze Dialogu została opublikowana jego debiutancka sztuka Lalki. Jej prapremiera odbyła się w Teatrze im. S.I. Witkiewicza w Zakopanem (reż. Szymon Hieronim Budzyk), a w maju 2011, podczas festiwalu Universcènes na Uniwersytecie Toulouse II – Le Mirail,  miała miejsce premiera tego dramatu we francuskim przekładzie (reż. Kasia Kurzeja); został on też wydany przez wydawnictwo Presses Universitaires du Mirail w dwujęzycznej edycji książkowej (przekład: Kinga Joucaviel). We wrześniu, w ramach XII Dni Dramaturgii Jeszcze ich Po-znacie w Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, odbyła się premiera jego sztuki Origami (zainspirowana Oziminą Wacława Berenta, reż. Tomasz Węgorzewski).

W 2016 roku w Teatrze Polskiego Radia, miała miejsce prapremiera słuchowiska na podstawie jego dramatu Aż do samego końca (reż. Julia Mark).

Reżyserski debiut Michała Zdunika to spektakl Matka odchodzi na podstawie dzieł Tadeusza Różewicza, zrealizowany w Europejskim Ośrodku Praktyki Teatralnych „Gardzienice” (premiera w październiku 2015, podczas V Festiwalu Teatrów Błądzących). W Gardzienicach zrealizował również Świadków albo naszą małą stabilizację Różewicza (2016)  W 2016 roku, w ramach Festiwalu Gorzkie Żale: Nowe Epifanie, wyreżyserował koncert Dobranoc w oparciu o własny scenariusz. W 2017 w Teatrze Collegium Nobilium Akademii Teatralnej w Warszawie zrealizował operę Francesco Cavallego Il Giasone.

W czerwcu 2017 zadebiutował jako reżyser w Teatrze Polskiego Radia, jako reżyser własnego tekstu Gate 0.

Komponuje muzykę do spektakli dramatycznych i słuchowisk,  jest także autorem opracowań muzycznych.

Eseje i teksty krytyczne publikował m.in w „Dwutygodniku”, „Ruchu Muzycznym” i „Teatrze”.

Był stypendystą Ministra Edukacji Narodowej (2007) i Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci (2008/09), a w roku akademickim 2012/13 otrzymał stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.